Γιατί και πώς το WordPress μπήκε στη ζωή μου


Έχοντας ασχοληθεί με πλατφόρμες cms, άλλες πολύπλοκες, άλλες δύσκολες στην εγκατάσταση και την παραμετροποίησή τους, άλλες απλές αλλά χωρίς παρόλα αυτά να τις έχω κατανοήσει σε βάθος, βρέθηκα μια μέρα να αναρωτιέμαι…

«Αν ήθελα σήμερα, να φτιάξω το δικό μου site, πάνω σε ποια πλατφόρμα CMS θα το έφτιαχνα?»

‘Οταν μιλάμε για CMS εννοούμε Content Management System, δηλαδή σύστημα διαχείρισης περιεχομένου το οποίο υπάρχει ενσωματωμένο σε ένα website, έτσι ώστε ο διαχειριστής, να μπορεί από μόνος του να κάνει αλλαγές στο περιεχόμενο χωρίς να χρειάζεται να έχει γνώσεις προγραμματισμού.  Δηλαδή ένας απλός χρήστης να μπορεί να επεμβαίνει στο περιεχόμενο μιας ιστοσελίδας, να διορθώνει κείμενα, να ανεβάζει φωτογραφίες, να ποστάρει άρθρα κλπ. Χωρίς να χρειάζεται η επέμβαση του προγραμματιστή που έφτιαξε το site.

Κλείνει η παρένθεση για το CMS εδώ για όσους δεν γνώριζαν τί είναι ελπίζω να έγινε κατανοητό.

Ψάχνοντας και σκαλίζοντας διάφορες πλατφόρμες CMS, και βλέποντας μια πολυπλοκότητα που γενικά μου αρέσει να αποφέυγω (!),  σκέφτηκα «δεν θα ήταν ωραία αν ένα blog μπορούσε να γίνει site»? Δηλαδή αφού όλες οι λειτουργικότητες είναι εκεί, τί μας εμποδίζει από το να το κάνουμε site.  Οπότε συνάντησα τις πιο γνωστές πλατφόρμες blogging, το blogger και το wordpress  και έπαιξα λίγο μαζί τους με αυτή τη σειρά. Πέρασα 1 μέρα με το blogger και στη συνέχεια έπιασα το wordpress… Από εκείνη την ημέρα δεν το άφησα! Τα καλούδια και η πρακτική του μορφή με άφησαν έκπληκτη, οι δυνατότητές του αμέτρητες, οι αισθητικές επιλογές interface μινιμαλιστικές! Από ένα απλό blog, μέχρι εταιρικό site, από e-shop μέχρι artist portfolio. Δεν ξέρω νομίζω ότι μου ταίριαξε. Σαν ένα ωραίο παντελόνι τζην.

‘Ολα τα άλλα στη συνέχεια είναι απλά ιστορία. To εγκατέστησα τοπικά ως multisite, οπότε έλυσα και το πρόβλημα της παράλληλης εργασίας σε πολλαπλά websites. Αγόρασα το 1ο μου domain και στη συνέχεια άρχισα να εργάζομαι τοπικά και online.

Προς το παρόν έχω φτιάξει δύο site το www.beautydreams.com.gr καθώς και το www.ioanna-art.com και έπεται συνέχεια …!

Συγχρονικότητα – Synchronicity

Η έννοια της Συγχρονικότητας  (Συσχετισμός συγχρονικότητας με τη διαίσθηση)


Συγχρονικότητα είναι η εμπειρία δύο ή περισσοτέρων γεγονότων που ενώ δεν σχετίζονται αιτιολογικά εμφανίζονται μαζί (ταυτόχρονα) με ουσιαστικό τρόπο. Για να υπολογίζονται ως συγχρονικότητα, τα γεγονότα θα πρέπει να είναι απίθανο να εμφανιστούν μαζί τυχαία.

Παράδειγμα

Με το που έγινα φίλη με κάποιον στο FB, διαπίστωσα ότι έχουμε την ίδια ημερομηνία γενέθλια, και μετά από 2 μέρες τον συνάντησα έξω. Το περίεργο εδώ είναι ότι ενώ τον γνώριζα χρόνια δεν τον είχα πετύχει ποτέ έξω. Πόσο μάλλον περίεργο και να έχουμε την ίδια μέρα γενέθλια.

Intuitive Reasoning Vs Emotional Intelligence – Διαισθητική Λογική και Συναισθηματική Νοημοσύνη.

Ένα θέμα που με απασχολούσε πάντα και ακόμη με απασχολεί είναι αυτό της σύγκρισης των εννοιών της διαισθητικής λογικής και της συναισθηματικής νοημοσύνης.

Τι είναι η διαισθητική λογική?

Για να απαντήσουμε τί είναι η διαισθητική λογική πρέπει πρώτα να εξετάσουμε τι είναι η διαίσθηση.

Τι είναι διαίσθηση?  http://en.wikipedia.org/wiki/Intuition_(philosophy)

Η διαίσθηση είναι μια εκ των προτέρων γνώση ή εμπειρική πεποίθηση που χαρακτηρίζεται από αμεσότητα..

Η παραπάνω έκφραση εμπεριέχει τις δύο επικρατέστερες απόψεις σχετικά με το τί είναι ‘διαίσθηση’.

Η πρώτη την ορίζει ως μια ‘εκ των προτέρων γνώση’, ως ορθολογιστική διαίσθηση κατά την αναλυτική φιλοσοφία, για παράδειγμα όπως όταν μας φαίνεται πως μια μαθηματική πρόταση (πχ 2+2=4) πρέπει να είναι αληθής.

Η Διαίσθηση από αυτή την άποψη διαχωρίζεται από τις πεποιθήσεις, εφόσον μπορούμε να έχουμε πεποιθήσεις που δεν είναι διαισθητικές, ή να έχουμε την διαίσθηση για προτάσεις που ξέρουμε ότι είναι ψευδείς.

Η δέυτερη άποψη υποστηρίζει ότι η διαίσθηση είναι είδος πεποιθήσεων που βασίζονται στην εμπειρία.

Στη φιλοσοφία του Immanuel Kant, η διαίσθηση αποτελεί μία από τις βασικές γνωστικές ικανότητες, και αντιστοιχεί σε αυτό που θα μπορούσε απλά να ονομάζεται αντίληψη. **

Ο Καντ έκρινε ότι το μυαλό μας διαμορφώνει όλες τις εξωτερικές διαισθήσεις μας, με τη μορφή του χώρου, και όλες τις εσωτερικές διαισθήσεις μας (μνήμη, σκέψη), με τη μορφή του χρόνου.

Αυτό αποτελεί μια υπερβατικά ιδεαλιστική φιλοσοφία ότι ο χρόνος και χώρος δεν είναι πραγματικά (πραγματικές διαστάσεις), αλλά απλώς η ιδανική εκ των προτέρων συνθήκη της εσωτερικής (μόνο? όχι και εξωτερικής?) μας διαίσθησης.

Σε αυτό το πλαίσιο η διαίσθηση ορίζεται ως πηγή γνώσης ανεξάρτητη από συμπεράσματα και παρατήρηση.

Δηλαδή έχουμε από την μια πλευρά την διαίσθηση ορισμένη μέσα από την φιλοσοφία του ορθολογισμού (Kant) και από την άλλη την διαίσθηση ορισμένη μέσα από τον εμπειρισμό (Spinoza, Henri Bergson)

Τι είναι η συναισθηματική νοημοσύνη?

Με τον όρο συναισθηματική νοημοσύνη νοείται ”η ικανότητα να αναγνωρίζει κανείς τα δικά του συναισθήματα, να τα κατανοεί και να τα ελέγχει. Είναι επίσης η ικανότητα να αναγνωρίζει και να κατανοοεί τα συναισθήματα των ανθρώπων γύρω του και να μπορεί να χειρίζεται αποτελεσματικά τόσο τα δικά του συναισθήματά του όσο και τις διαπροσωπικές του σχέσεις”. (Daniel Goleman, Συναισθηματική νοημοσύνη, εκδ. Ελληνικά Γράμματα)

Επειδή η μέτρηση της συναισθηματικής νοημοσύνης γίνεται με μεθόδους μέτρησης συναισθηματικών ικανοτήτων, διαφαίνεται τελικά ότι παρά τη σημασία των συναισθημάτων η έμφαση δίνεται κυρίως στον έλεγχο και την καταστολή τους.

Για τον λόγο αυτό η θεωρητική βάση της συναισθηματικής νοημοσύνης υφίσταται μεγάλη κριτική καθώς και τα θέματα μέτρησής της τα οποία καταλήγουν να οδηγούν σε κομφορμισμό και όχι σε νοημοσύνη.

Είναι η Διαισθητική Λογική και η Συναισθηματική Νοημοσύνη συγκρίσιμες έννοιες?

** Από αυτό το σημείο, ότι δλδ η Διαίσθηση είναι αυτό που λέμε αντίληψη, δλδ (ευφυΐα? νοητική ικανότητα? νοημοσύνη?) μπορούμε να ξεκινήσουμε τη σύγκριση της με την έννοια της συναισθηματικής νοημοσύνης.

Θα μπορούσαμε να καταλήξουμε στην υπόθεση ότι η διαισθητική λογική είναι ένα είδος λογικής ευφυίας, ‘νοημοσύνης’ ενώ η συναισθηματική νοημοσύνη είναι ένα σύνολο κοινωνικών δεξιοτήτων που μαθαίνονται, έχουν σχέση με την εμπειρία κλπ.

Κατά συνέπεια θα μπορούσαμε επίσης να υποθέσουμε ότι η διαισθητική λογική σχετίζεται με το λογικό μέρος του εγκεφάλου ενώ η συναισθηματική νοημοσύνη με το συναισθηματικό.

Θα μπορούσαμε επίσης να πούμε ότι η διαισθητική λογική δεν διέπεται από κομφορμισμό αλλά από ελευθερία σκέψης, κάτι το οποίο δεν ισχύει με τη συναισθηματική νοημοσύνη.

Why is it important to be able to keep your word

How some people manage to keep their word and be punctual yet effective and productive and others can’t?

I wonder so many times what’s the difference in the brain circuits between the people who manage to do everything up to a deadline, to keep promises, to tell you they’re going to meet you at 12 a.m. and be there, and the people who can’t. People who say ‘i will call you’ at a certain time or date and they don’t.

First of all it seems unprofessional, it looks as if this particular person is someone you can’t count on to do your business with.

Second, they seem to be liars. If they don’t want to do it then why they promise that they’re gonna do it to begin with;

Third, subsequently they seem to be unreliable, insufficient and insecure.

And Forth, why wasting your time in giving them a second chance?

The Odessa Staircase

I remember when i was around 19 years old, me and some friends that really loved cinema, attended film seminars organised by the YMCA, in Thessaloniki.
There was so much liking in watching a film. I was going at least 1 or 2 times per week to the cinema, and when the film festival was on, i would watch about 3-4 films per day.

The seminars i attended then, introduced me to the history of cinema right from its beginning at the end of the 19th century, through the times of silent films, black and white movies, i learned about many directors,especially the ones that put the foundations of cinema as we know it today.

A very good example is Sergei Eizenstain, 


If you watch the first trailer from ‘Battleship Potemkin’ (1925) you will see that the scene with the baby pram called the Odessa Staircase scene was used later in the film ‘The Untouchables’ (1987) by Brian de Palma. Tricks in cinema conceived at the beginning of the century are used later on by contemporary directors.

In another article i’m going to write about Fritz Lang who is my favourite director and represents the school of german expressionism in cinematography.

Fritz Lang 


Can i have an urban outfitters shop where i live?

urban outfitters

I love urban outfitters!!! The story goes since i used to live in London near Portobello Road, and i was introduced to the shop in Kensington High Street. Items such as jewllery, furniture, clothes from new and upcoming designers, records, and more….used to set a fresh tone that coundn’t leave you indifferent as much as you would like to check Portobello market stalls or Oxford Street shops.

Then after a few years when i visited the US i noticed so many shops, similar to what is happening with ZARA in Greece. And that was it again! Greatly decorated shops, boasting vintage atmosphere..! Great clothes and even better underwear..!!!

Top of the shops!! Pitty we don’t have one of those in Greece yet..!